Bokyaa तुमच्यासाठी काम करताना तुमचा Mac सुरक्षित कसा ठेवतो
Bokyaa team ·
अॅप्स उघडू शकणारा, फाइल्स वाचू शकणारा आणि तुमचे Shortcuts चालवू शकणारा सहाय्यक तेव्हाच उपयोगी आहे, जेव्हा तुम्ही न सांगितलेलं काही तो करणार नाही याची तुम्हाला खात्री असते. Bokyaa एका नियमावर बांधला आहे: क्लाउड नियोजन करतो आणि नोंद ठेवतो; Mac प्रत्यक्ष काम करतो. सर्व्हरला तुमच्या मशीनवर थेट प्रवेश कधीच मिळत नाही. हॅक झालेला सर्व्हर किंवा फसवलेलं मॉडेलसुद्धा फक्त तुमच्या Mac ने अंमलात आणलेली टूल्सच मागू शकतं, तीही तुम्ही परवानगी दिलेल्या फोल्डर्समध्येच; तुम्ही Deny केलेलं टूल कधीच नाही, आणि किल स्विच चालू असताना काहीच नाही.
हे प्रत्यक्षात कसं चालतं ते पाहू.
Mac पेअर करायला तुमची स्पष्ट मंजुरी लागते
डेस्कटॉप अॅप Bokyaa API कडे पेअरिंग सुरू करायला सांगतं आणि त्याला 8 अक्षरांचा कोड मिळतो. साइन इन केलेल्या वेब डॅशबोर्डमध्ये तुम्ही तो कोड टाकता, वर्कस्पेस निवडता आणि मंजुरी देता. त्यानंतरच Mac ला त्याचा डिव्हाइस टोकन मिळतो, तोही फक्त एकदाच.
- सर्व्हर डिव्हाइस टोकनचा फक्त SHA-256 hash साठवतो. टोकन Mac च्या macOS Keychain मध्ये राहतो.
- पेअरिंगच्या विनंत्यांची मुदत 10 मिनिटांनी संपते, आणि प्रत्येक कोड एकदाच चालतो.
- Mac फक्त बाहेरच्या दिशेने कनेक्ट होतो, त्यामुळे घरच्या किंवा ऑफिसच्या राउटरमागेही कोणतेही पोर्ट न उघडता तो चालतो.
काहीही बदलणारी कृती तुमची वाट पाहते
प्रत्येक टूलची एक जोखीम पातळी असते. वाचणं सोपं आहे; लिहिणारी किंवा हटवणारी टूल्स चालण्याआधी स्पष्ट मंजुरीची वाट पाहतात. कृती ज्या व्यक्तीसाठी चालते तीच ती मंजूर करू शकते; वर्कस्पेस admin दुसऱ्याची विनंती नाकारू शकतो, पण कधीच मंजूर करू शकत नाही. विनंती तुम्हाला Mac अॅपमध्ये, वेबवर किंवा तुमच्या iPhone वर दिसते, आणि निर्णय तुमचा असतो. कोणीच मंजूर न केलेल्या विनंतीची मुदत 15 मिनिटांनी संपते.
तुमचा Mac प्रत्येक कृती पुन्हा तपासतो
सर्व्हरवरची मंजुरी हा अंतिम शब्द नाही. काहीही चालवण्याआधी तुमच्या Mac वरचा एजंट तो कॉल स्वतः पुन्हा तपासतो:
- टूल असं असलं पाहिजे जे Mac अॅप खरोखर अंमलात आणतं;
- arguments सुरुवातीपासून पुन्हा parse केले जातात;
- फाइल पाथ त्यांच्या खऱ्या ठिकाणी resolve केले जातात आणि ते त्या Mac वर तुम्ही परवानगी दिलेल्या फोल्डर्समध्येच असले पाहिजेत;
- वेब पत्ते
httpकिंवाhttpsच असले पाहिजेत.
कच्चं shell टूल नाही. एजंट एखादी प्रोसेस सुरू करतो तेव्हा तो arguments ची यादी देतो, shell string कधीच नाही. स्क्रिप्ट्स याला अपवाद आहेत: त्या नेहमी विचारतात आणि तुम्हाला पूर्ण मजकूर दाखवतात.
सगळ्याची नोंद ठेवली जाते
प्रत्येक पेअरिंग, मंजुरीचा निर्णय, पाठवलेली कृती आणि तिचा निकाल वर्कस्पेसच्या activity log मध्ये जातो, त्यामुळे सहाय्यकाने नेमकं काय केलं आणि त्याला कोणी परवानगी दिली ते तुम्ही नंतर पाहू शकता.
नेहमी चालणारा किल स्विच
Mac अॅपमध्ये किल स्विच आहे. तो चालू केला की सहाय्यक त्या Mac वर जे काही करत असेल ते काम लगेच थांबतं.
मूळतः खाजगी
Community प्लॅनवर सगळं तुमच्या Mac वर चालतं: Ollama मार्फत लोकल मॉडेल, आणि बोलणं ओळखणं व बोलून दाखवणं डिव्हाइसवरच, त्यामुळे तुमचा आवाज आणि प्रॉम्प्ट्स तुमच्या मशीनबाहेर जायची गरज नाही. पेड प्लॅन्समध्ये तुम्ही वापरायचं ठरवाल तेव्हा क्लाउड मॉडेल्स मिळतात.
करून पाहायचंय? Mac साठी Bokyaa डाउनलोड करा.